Αφαίρεση Μυρμηκιών
Ο Dr. Παναγάκης είναι εξειδικευμένος Δερματολόγος με πλέον 20ετή εμπειρία στην αντιμετώπιση δερματικών ασθενειών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και ως Διευθυντής στην Κρατική Δερματολογική κλινική του Νοσοκομείου Ανδρέας Συγγρός.
Τι είναι οι Μυρμηκίες
Οι μυρμηγκιές (κοινώς γνωστές ως μυρμηγκιές) είναι καλοήθεις δερματικές βλάβες που προκαλούνται από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων, γνωστό και ως HPV (Human Papilloma Virus).
Η ονομασία τους προέρχεται πιθανότατα από την αίσθηση «φαγούρας» ή τσιμπήματος που μπορεί να προκαλέσουν, η οποία θυμίζει το περπάτημα μυρμηγκιών πάνω στο δέρμα.
Μην προσπαθήσετε ποτέ να κόψετε ή να αφαιρέσετε μια μυρμηγκιά μόνοι σας στο σπίτι, καθώς το μόνο που θα καταφέρετε είναι να εξαπλώσετε τον ιό περισσότερο.
Πως μεταδίδονται
Οι μυρμηγκιές είναι εξαιρετικά μεταδοτικές, καθώς ο ιός HPV που τις προκαλεί «λατρεύει» την υγρασία και τις μικρές αμυχές στο δέρμα.
Η μετάδοση γίνεται με δύο βασικούς τρόπους:
Άμεση επαφή (Δέρμα με δέρμα)
Αυτός είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος. Ο ιός μεταφέρεται αν αγγίξετε τη μυρμηγκιά ενός άλλου ατόμου ή αν κάνετε χειραψία με κάποιον που έχει βλάβες στα χέρια.
Έμμεση επαφή (Μέσω αντικειμένων)
Ο ιός μπορεί να επιβιώσει για αρκετό καιρό σε επιφάνειες, ειδικά αν το περιβάλλον είναι ζεστό και υγρό. Οι πιο συχνές «παγίδες» είναι:
- Κοινόχρηστα δάπεδα: Πισίνες, αποδυτήρια γυμναστηρίων και δημόσια ντους.
- Προσωπικά αντικείμενα: Πετσέτες, ξυραφάκια, νυχοκόπτες ή ακόμα και παπούτσια/κάλτσες.
- Υγρασία: Το μουλιασμένο δέρμα (π.χ. μετά το κολύμπι) είναι πιο ευάλωτο στη διείσδυση του ιού.
Αυτοενοφθαλμισμός (Από εμάς… σε εμάς)
Αυτός είναι ο τρόπος που οι μυρμηγκιές «πολλαπλασιάζονται» στο ίδιο μας το σώμα:
- Το ξύσιμο: Αν σκαλίσετε μια μυρμηγκιά και μετά αγγίξετε ένα άλλο σημείο του σώματός σας, μεταφέρετε τον ιό.
- Το ξύρισμα: Οι νηματοειδείς μυρμηγκιές στο πρόσωπο (στους άνδρες) ή οι μυρμηγκιές στα πόδια (στις γυναίκες) εξαπλώνονται συχνά μέσω του ξυραφιού.
- Το φάγωμα των νυχιών: Αν έχετε μυρμηγκιά στο δάχτυλο και τρώτε τα νύχια σας, ο ιός μπορεί να μεταφερθεί στα χείλη ή στο στόμα.
Γιατί κολλάνε μερικοί και άλλοι όχι;
Δεν κολλάνε όλοι όσοι έρχονται σε επαφή με τον ιό. Αυτό εξαρτάται από:
- Το ανοσοποιητικό σύστημα: Κάθε οργανισμός αντιδρά διαφορετικά στον HPV.
- Την κατάσταση του δέρματος: Μικρές πληγές, αμυχές, παρανυχίδες ή ξηροδερμία δημιουργούν πύλες εισόδου για τον ιό.
Πώς αναγνωρίζονται
Οι μυρμηγκιές αναγνωρίζονται κυρίως από την εμφάνιση, την υφή και το σημείο στο οποίο αναπτύσσονται. Επειδή υπάρχουν διάφορα είδη, τα χαρακτηριστικά τους ποικίλλουν:
Είναι οι πιο συνηθισμένες και εμφανίζονται συνήθως στα χέρια, τα δάχτυλα και γύρω από τα νύχια.
Πώς μοιάζουν: Σαν μικρά, σκληρά εξογκώματα με τραχιά επιφάνεια.
Χρώμα: Λευκωπό, γκρι ή καφέ.
Χαρακτηριστικό: Συχνά έχουν μικρά μαύρα στίγματα (σαν σποράκια), που είναι θρομβωμένα τριχοειδή αγγεία.
Εμφανίζονται στα πέλματα των ποδιών και λόγω του βάρους του σώματος, πιέζονται προς τα μέσα.
Πώς μοιάζουν: Είναι επίπεδες και σκληρές (συχνά συγχέονται με κάλους).
Συμπτώματα: Προκαλούν πόνο στο περπάτημα, σαν να πατάτε μια μικρή πέτρα.
Διαφορά από κάλο: Αν ξύσετε ελαφρά την επιφάνεια, οι μυρμηγκιές έχουν μαύρα στίγματα και ματώνουν εύκολα, ενώ οι κάλοι όχι.
Είναι μικρότερες και πιο λείες από τις κοινές.
Πού εμφανίζονται: Συχνά στο πρόσωπο, στο μέτωπο και στα χέρια.
Πώς μοιάζουν: Ελαφρώς επαρμένα εξογκώματα με επίπεδη κορυφή, στο χρώμα του δέρματος ή ελαφρώς κίτρινα/καφέ.
Χαρακτηριστικό: Τείνουν να εμφανίζονται σε μεγάλους αριθμούς (από 20 έως 100 μαζί).
Αναπτύσσονται γρήγορα και έχουν ιδιαίτερο σχήμα.
Πού εμφανίζονται: Στο πρόσωπο, γύρω από το στόμα, τη μύτη ή τα μάτια.
Πώς μοιάζουν: Σαν μακριές, λεπτές κλωστές ή μικροσκοπικές «βούρτσες» που εξέχουν από το δέρμα.
Επικοινωνία
Πότε πρέπει να δείτε δερματολόγο
Αν και είναι συνήθως ακίνδυνες, καλό είναι να εξεταστούν από δερματολόγο αν:
- Πονάνε ή ματώνουν εύκολα.
- Αλλάζουν χρώμα ή σχήμα.
- Εξαπλώνονται γρήγορα σε άλλα σημεία.
- Δεν είστε σίγουροι αν πρόκειται για μυρμηγκιά ή άλλη δερματική βλάβη (π.χ. σπίλο ή κάλο).
Αφαίρεση Μυρμηκιών
Αν και πολλές φορές υποχωρούν μόνες τους με την πάροδο του χρόνου (καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα μαθαίνει να τις καταπολεμά), υπάρχουν αρκετές θεραπείες αν προκαλούν αισθητικό πρόβλημα ή πόνο:
Κρυοχειρουργική
Υγρό Άζωτο
Η πιο συνηθισμένη μέθοδος. Ο γιατρός παγώνει τη μυρμηγκιά, δημιουργώντας μια φουσκάλα από κάτω. Σε λίγες μέρες, ο νεκρός ιστός πέφτει. Μπορεί να χρειαστούν 2 – 3 συνεδρίες.
Laser
CO2 ή Pulse Dye
Χρησιμοποιείται για μεγάλες ή ανθεκτικές μυρμηγκιές. Το Laser καυτηριάζει τα αγγεία που τροφοδοτούν τη μυρμηγκιά, με αποτέλεσμα να ξεραίνεται και να πέφτει.
Διαθερμοπηξία
Ηλεκτροκαυτηρίαση
Χρήση ηλεκτρικού ρεύματος για το κάψιμο της βλάβης.
Συνήθως απαιτεί τοπική αναισθησία.
Εκτομή
Χειρουργική Αφαίρεση
Πλέον σπάνια, καθώς μπορεί να αφήσει ουλή και υπάρχει κίνδυνος επανεμφάνισης αν μείνουν κύτταρα του ιού.
Τι δεν πρέπει να κάνετε
Μην προσπαθήσετε να τις κόψετε με νυχοκόπτη ή ξυράφι: Θα προκαλέσετε αιμορραγία και ο ιός θα εξαπλωθεί παντού γύρω από την πληγή.
Μη χρησιμοποιείτε την ίδια λίμα/πέτρα σε υγιές δέρμα και στη μυρμηγκιά.
Μην αγνοείτε τις μυρμηγκιές στα πέλματα: Όσο περισσότερο τις αφήνετε, τόσο “ριζώνουν” βαθύτερα λόγω της πίεσης του βαδίσματος.